خوندن کتاب هزار خورشید تابان رو تازه تموم کردم.کتاب خوبی که خالد حسینی نویسنده بادبادک باز نوشته.کتاب داستان زندگی ورنج های دو زن افغانه.وقتی کتاب رو تموم کردم ذهنم خیلی مشغول شده بود.به این فکر میکردم که اگه من هم تو افغانستان به دنیا اومده بودم واین همه زجر میکشیدم،یا اینکه یک زن فلسطینی بودم وتمام عمرم واسه گرفتن حقم،واسه پس گرفتن وطنم می جنگیدم چی؟اصلا اگه تو ترکیه یا فرانسه متولد شده بودم وباید بین انتخاب حجاب ودرس خوندن یکی رو انتخاب میکردم،یا بدتر ازاون، اگه تو یه کشور غیر مسلمون دنیا اومده بودم وتمام عمرم اسم حسین (ع) وفاطمه(س) به گوشم نخورده بود،چی؟اگه تمام عمرم واسه مظلومیت اهل بیت گریه نکرده بودم چی؟

وای .....تصورش هم دیوونم میکنه.وقتی که یادم میافته که خدا از بین شش میلیارد آدم به چند صد میلیونشون این توفیقو داده که شیعه باشن.این توفیقو داده که حسین حسین بگن واین توفیقو به من بی لیاقت هم داده که جزو شیعه ها باشم اشک بی اختیار رو گونه هام جاری میشه.خدایا شکرت