حسب الامر جناب اویس،به بازی ای دعوت شدم که قراره 7 تا از ترانه های مورد علاقه مو بنویسم.

1-شعر" باتو" از رضا صادقی که برای خودم وشوشو خیلی خاطره انگیزه.(بده دستاتو به من که باورم شه پیشمی...)

2_ترانه سریال اولین شب ارامش (به سوی تو...)

3_اهنگ فیلم دیسپرادوdisperado

4-ترانه ای از همایون شجریان(نبسته ام به کس دل    نبسته کس به من دل..)

5-ترانه ای از گروه پسران افتاب(تو نمیدونی من چی کشیدم وقتی که گفتی منونمیخوای...)

6-ترانه ای از علیرضا عصار(کیه که اخر دیوونگیه واسه چشات   کیه جز من که میمیره واسه لحن خنده هات..)

7_اخرین گزینه ودر حقیقت اولین گزینه که شاید نشه اونو تو این لیست جا داد،مداحی های حاج محمود کریمیه.حقیقت اینه که من چندان اهل گوش دادن به اهنگ نیستم ،بلکه سهم عمده ای از گوش داد نی های من رو حاج محمود پر میکنه.انتخاب از بین اون همه مداحی عالی خیلی سخته،اما یه چندتایی از اون بهترین ها این ها هستن:الا بذکر الله تطمئن القلوب،ابوالفضل باوفا،عمه سادات،ارباب خوبم کرب وبلاتو عشقه،عاشقتو دریاب،ای عزیز بی دست،به دلم برات شده بابام میاد،بوی شهادت و خیلی مداحی های دیگه حاج محمود که نوشتنش اینجا مثنوی هفتاد من کاغذه.

از اون جایی که احساس میکنم این قضیه دعوت به بازی های وبلاگی ممکنه افراد رو تو محظوریت قرار بده،کسی رو دعوت نمیکنم.هر کدوم از دوستان که مایل بودن میتون خودشونو از جانب من دعوت شده تلقی کنن ودر بازی شرکت کنن.

پ ن :سر قضیه نزار القطری وحمایت های بی سابقه صدا وسیما از ایشون،خیلی دلم میخواست یه پستی تو وبم میذاشتم وراجع به مظلومیت مداحای ایرونی مینوشتم.اما از بیم اینکه نکنه منجر به بحثایی بشه که شان مداحی امام حسین بیاد پایین،این کارو نکردم.بگذریم...

یاحق