هرسال شب های احیا که میشه،موقع قران به سر گرفتن،وقتی به امام هفتم امام موسی کاظم(ع) میرسیم،بی اختیار یاد ۴ عزیزی میافتم که سال هاست زندانی اسراییلی های پلیدند.روزهای تولد وشهادت امام موسی کاظم (ع)هم،باز یاد اونها تو دلم زنده میشه.اون هایی که مثل امام موسی کاظم(ع)،سال های ساله که اسیرند.

۲۵ ساله که از ربوده شدن اونها به دست صهیونیست ها میگذره.درحالی که نه دشمن زبون جرات برعهده گرفتن مسئولیت اون رو داره ونه سازمان های بین المللی تلاشی در جهت مشخص کردن وضعیت حاج احمد متوسلیان،کاظم اخوان،تقی رستگار مقدم وسیدمحسن موسوی انجام داده اند.

بیایید این روزها که مزینه به نام امام موسی کاظم (ع)،برای ازادی این ۴ دلاور دعاکنیم.

پ ن ۱:شهادت عماد مغنیه رو هم تسلیت میگم.البته تسلیت به ما ویارانش در حزب الله وتبریک به خودش برای آسمانی شدنش.اطلاعات خوبی راجع به عماد مغنیه رو دراین جابخوانید.

پ ن ۲:لبیک اللهم لبیک لبیک لا شریک لک لبیک.بالاخره من وشوشو هم رفتنی شدیم.امروز برای اواخر خرداد ثبت نام کردیم.به یاری خدا میخوایم زندگی مشترکمونو از سرزمین وحی،شروع کنیم.دعامون کنید.

یاحق.

داشتم برای خودم زندگی میکردم.تو یه جای قشنگ با هوارتا بچه دیگه.که یهو یه ندایی اومد که ای بنده من!دیگه وقتشه که بری به سیاره رنج.دیگه وقتشه که طعم دوری از منو بچشی...ومن متولد شدم.

اومدم به سیاره ای که هرچی بیشتر لذاتشو میچشیدم،غم دوری از جایگاه اولم،کم رنگ ترمیشد.

خلاصه اینکه بیست وچند سال پیش،تو چنین روزی،من هم به جمع بهمنی های گل پیوستم.همین!

یاحق.